KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/35150 E., 2014/25775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'nin yüzünde kurulan hükümde kararın tefhimden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceği belirtilmesi yerine, tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilerek, temyiz süresiyle ilgili olarak sanığın yanıltıldığı ve bu nedenle sanık ...'nin temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın hırsızlık eylemini müştekiye ait dükkan içerisinden gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.
Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken,
bu süre içinde kendisine rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilmesine,bu kişinin 3'er aylık süreler halinde rapor düzenleyip mahkemeye ibraz etmesine karar verilmek suretiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/4 maddesine aykırı davranılarak infaz hakimliğinin takdir hakkına müdahale edilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/35150, K. 2014/25775, 5 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama