Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/35603 K.2014/29760

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık T.. Y..'un İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2007 tarih ve 2007/32-790 sayılı, 27/11/2007 tarihinde kesinleşen ilamı ile kasten yaralama suçundan erteli 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin 5237 Sayılı TCK'nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların suç tarihinde birlikte müştekinin kasiyer olarak çalıştığı A.Otelin lokanta kısmına saat 19:45 sıralarında geldikleri, tatlı reyonundan 6 TL'lik tatlı aldıkları, 6 TL'yi ödemek için sanık Ahmet'in 100 TL'yi müştekinin bulunduğu bankoya bıraktığı, müştekinin 100 TL'yi eline alıp para üstünü vermek için hazırlık yaptığı sırada, diğer sanık Tufan'ın "bende bozuk 6 TL var" diyerek bozuk para aramaya başladığı,

bunun üzerine müştekinin 100 TL'yi tekrar bankonun üzerine bıraktığı, sanık Tufan'ın üzerinde para arar gibi hareketler yaparak müştekinin dikkatini dağıttığı, bu arada sanık Ahmet'in hissettirmeden banko üzerindeki parayı aldığı, sanık Tufan'ın müştekiyi bir süre daha oyalayarak "bende bozuk para çıkmayacak" diyerek 1 TL'yi uzatıp "100 TL'den parayı al" dediği, şikayetçinin de 100 TL'yi aldığını düşünerek para üstü olara k 95 TL'yi sanık Ahmet'e verdiği ve sanıkların parayla birlikte tatlıyı da alarak oradan uzaklaştıklarının kabul edilmesi karşısında;

sonuçta sanıkların bir kısım hileli hareketlerle mağduru yanıltıp aldıkları tatlının parasını ödemeden ve 95 TL parayı alarak uzaklaşmaları biçimindeki eylemleri bir bütün olarak dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,