Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36015 K.2014/28311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-) Sanık ...’ a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık, çaldığı küçükbaş hayvanlardan bir kısmını Hüseyin Sübaroğlu’na sattığını beyan edip yer göstererek iadesini sağlamışsa da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas -2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere.

“4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi ve satıştan elde ettiği menfaati iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediğinin anlaşılması karşısında;

eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı gözetilmeden aynı madde uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’un aşamalarda alınan savunmalarında sanık ...’ın kendisine acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek keçisini satmak istediğini söylediğini, sanığın daha önceden de hayvan alım satımı yaptığı için şüphelenmeyerek kabul ettiğini 400 TL'ye anlaştıklarını 300 TL'sini peşin verdiğini çalıntı olduğunu bilmediğini savunması karşısında sanığın savunmalarının aksine suç kastı ile hareket ettiğini kanıtlar nitelikte mahkumiyetine yeterli, yasal, somut ve inandırıcı delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,