KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/36117 E., 2014/27418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun cep telefonunu konuşmak bahanesiyle internet kafede alıp iade etmediği olayda, eylemin TCK'nin 142/1-b madde-fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. madde-fıkrasının uygulanması; olay tarihinde gece vaktinin saat 18:52'de başlaması, kamera kaydına ve mağdur ... beyanına göre hırsızlık suçunun saat 19:00'da işlenmesine göre suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nin 143/1. madde-fıkrası uyarınca arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.
Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik'in 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 35. maddesinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmadan, yaptırılmamasına ilişkin olarak da gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2 nolu) bozma düşüncesi ve ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 142/1-b ve 143/1. madde-fıkralarının uygulanması halinde verilecek cezanın süresi,
bir yılın üzerinde olacağından ve bu durumda TCK'nin 50. maddesinin uygulanması yasal olarak mümkün olmadığından tebliğnamedeki (1 nolu) bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
-2-
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin 1.fıkrası uyarınca 6 ay 20 günlük hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında aynı kanun maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesi uyarınca denetim süresinin bir yıldan az olamayacağı nazara alınmadan 8 ay süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/36117, K. 2014/27418, 19 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama