Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36258 K.2014/27730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. Maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan 3 adet bakır güğümleri sattığı yeri göstermesi sonucu satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı ancak sanığın çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladığı kazancı da iade etmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 168. madde anlamında bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı

gözetilmeden; çaldığı 3 adet bakır güğümleri sattığı yeri göstermekle yetinen ancak satıştan elde ettiği kazancı iade etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık nedeniyle anılan madde uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.