Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36351 K.2014/6889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince; sanığa "süresi içinde doğan zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği" hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, gerekli bildirimde bulunulmadan, 5237 sayılı TCK.nun 163/3. maddesinin hakkında uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmekle yetinilerek, yasal süre geçirilip yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; suç tarihinin tutanak tarihi değil, sayacın söküldüğü 23.11.2011 tarihi olduğu, sayaç sökülürken okunan endeks 876.372 kwh olup, 12.05.2011 tarihli okumada sayaçta okunan endeksin 610.38 olması nedeni ile bu iki tarih arasında sayac tüketim kaydettiği halde, bilirkişi raporunda bu tarihler arasında tüketim olmadığı bu nedenle kaçak kullanım olduğunun belirtildiği görülmekle, bilirkişiden ek rapor alınarak yukarıda açıklanan tüketimin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı açıklattırılıp, tüketime yansıyan kısım düşüldükten sonra yeniden cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedelinin hesaplattırılmasının gerekmesi,