Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36827 K.2014/562

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 142/1-e. maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2008 tarihli ve 2007/107 esas, 2008/487 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/11/2013 gün ve 17067/69882 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2013 gün ve 2013/364846 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenmesi ve erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin hususların düzenlendiği, anılan maddede para cezalarının ertelenmesi ve aynen infazı konusunda ise bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç nedeni ile hakkındaki Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinin 23/02/2005 tarihli ve 2004/484 esas, 2005/127 sayılı ilâmındaki erteli para cezasının infazı hususunda gereğinin takdiri ve ifası bakımından mahkemesine ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan ilâmın aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5237 sayılı TCK.'nun 51.maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenmesi ve aynen infazının düzenlendiği, adli para cezalarının aynen infazı konusunda düzenleme bulunmadığı ve aynen infaz hususunda mahkemesine ihbarda bulunulması ile yetinilmemesi gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de, somut olayda, hükümlünün adli sicil kaydında yer alan ve yerel mahkemece aynen infazına karar verilen Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.02.2005 gün ve 1-185 sayılı ilamı ile Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2004 gün ve 484-127 sayılı ilamında, adli para cezalarının 647 sayılı Yasanın 6.maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 gün ve 2011/4-252, 260 sayılı, 27.12.2011 gün, 2011/8-183, 304 sayılı kararlarında da kabul edildiği üzere, 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi mümkün olup, bu durum karma uygulamaya neden olmayacağından, yine anılan Genel Kurul kararları dikkate alınarak, mahkemesine ihbarda bulunulması yerine aynen infaz kararı verilmesinde isabetsizlik