KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/36866 E., 2014/6045 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/172436
- Mahkemesi
- Güroymak Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/06/2009
- Numarası
- 2008/329 (E) ve 2009/192 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Katılan kurumun 19.11.2007 tarihli suç tutanağı ekinde bulunan kurum yazısında kurum binasının sürekli yer değiştirmek zorunda kalması nedeniyle belli aralıklarla evrakların imha edildiğinin, arşivde bulunan mühürleme tutanaklarının bir kısımının kaybolduğunun, 2002 ve 2005 yıllarında genel mühürleme yapıldığının, mühürlenmemiş elektrik sayacının bulunmadığının belirtilmesi karşısında sanığın konutunda bulunan .... seri numaralı sayaca ait mühürleme tutanağının olup olmadığı kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-) Kabüle göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de, suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarardoğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, mühür bozma suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, ayrıca, sanığın ödeme yaparak katılan kurumun zararını giderdiği nazara alınarak,
sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” gerekirken “müşteki kurumun zararını karşılamadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/36866, K. 2014/6045, 5 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama