KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/36920 E., 2014/7226 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/172129
- Mahkemesi
- Güroymak Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/06/2009
- Numarası
- 2008/265 (E) ve 2009/188 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Tutanak öncesi ve sonrasına ait bir yıllık tüketim belgeleri getirtilip, bilirkişiden tutanak öncesi ve sonrasına ait en az birer yılı kapsayan tüketim belgeleri esas alınmak suretiyle her iki dönem tüketimleri arasında bariz fark bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik incelemeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,
2) 09.10.2008 tarihli duruşma tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 219.maddesine aykırı davranılması,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılan kurumun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararın da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği
gözetilmeden; “... mağdur kurumun uğradığı zararı tazmin suretiyle gidermediği ...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/36920, K. 2014/7226, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama