KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/37064 E., 2014/8790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/162692
- Mahkemesi
- Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/03/2009
- Numarası
- 2008/750 (E) ve 2009/138 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 03.03.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay'a gönderilen dava dosyası , 6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlem yapılmak üzere iade edilmiş ise de, anılan yasal düzenlemenin mühür bozma suçunu kapsamadığı bu nedenle daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, sanığın mühür bozma suçundan 03.03.2009 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de, suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, mühür bozma suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.
5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b )bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden.
“Sanığın katılan kuruma olan kaçak elektrik borcunu ödememesi nedeniyle...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/37064, K. 2014/8790, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama