Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/37093 K.2014/17851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık Ü.. K..'nun duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1- Katılana ait yol yapım şantiyesinde, sanıklardan Ü.. K..'nun harita teknikeri ve sanık Ö.. D..'in tamirci olarak çalıştıkları sırada, suç tarihlerinde akşam saatlerinde birçok kez yetkililerin izni olmadan şantiyedeki mazot deposundan mazot alma eylemlerinin, suça konu mazotun tüm sorumluluğu sanıklara ait olacak biçimde kendilerine teslim edilmemesi ve dolayısıyla zilyetliğin sanıklara geçmemesi karşısında, hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı biçimde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2- Şantiye bekçisi olan sanık S.. Ç..'un yalnızca bir kez 20 litre şantiye mazotu aldığı iddia edilmesine karşın, yeterli gerekçe de gösterilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılarak hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Sanık S.. Ç..'un eyleminin teselsül etmeyip; suçu yalnızca bir kez işlemesi, meydana gelen zararın boyutu, suçun işlenmesinin herhangi bir özellik arzetmemesi ve kasta dayalı kusurunda ağırlık bulunmaması göz önüne alınarak, yüklenen eylemin ağırlığıyla orantılı olarak ceza belirlenmesi gerekirken, hak ve nesafet kuralları ile TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözetilmeyerek, alt sınırdan uzaklaşılarak üst sınıra yakın bir miktarda temel ceza belirlenmesi,