Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/37141 K.2014/22021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında katılan İ.. I..’a hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCk.nun 43. Maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve tehdit ve hakaret suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve kasten yaralama suçundan da dosyaya yansımış somut bir zarar bulunmadığı gözetilmeden,

suç tarihi itibari ile kasıtlı bir suçtan engel sabıkası bulunmayan sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “zarar giderilmediğinden” şeklindeki gerekçe ile atılı suçlarından 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,