Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/4111 K.2013/26492

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/2d, 143, 31/3 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın davaya konu suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösterir, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde, atılı suçtan beraatı yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Suç saati net olarak belirlenemediği halde, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 143/1 maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini ,

2- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 3. fıkrası, “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 2 yıl 15 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca deneme süresinin “2 yıl 15 gün” yerine “1 yıl” olarak belirlenmesi,

3- Sanığın TCK.nun 51/4-c maddesine göre denetim süresi içerisinde bir meslek ve sanat edinmesini sağlamak amacı ile gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine, karar verilirken bu dosya ile ilgisi olmayan “Fevzi ve Muhammet'in” denilerek bu tedbirin sanık hakkında mı yoksa adı geçenler hakkında mı uygulandığı hususunda çelişki yaratılması,