Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/4171 K.2013/26343

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıkların daha önce kasıtlı suçlardan mahkum oldukları anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanık A.. G.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, sanık E.. C.. hakkında ise iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık A..

G..'ün Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2006 tarih ve 2005/ 453 Esas-2006/249 Karar sayılı ilamı ile TCY.nın 491/ilk maddesi gereğince hükmolunan hapisten çevrilen 1.650 TL adli para cezasına ilişkin kasıtlı suçtan mahkumiyetinin 5237 Sayılı TCY.nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği ve hükmün gerekçe kısmında “A..

G..'ün sabıkalı olup sabıkasında gözüken mahkumiyet hükümlerinin tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşılmakla tekerrür hükümlerinin uygulanarak cezalandırılmasına" denildiği halde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda TCY.nın 58.maddesinin uygulanmaması ve yine sanık E..

C..'ın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve mala zarar verme suçundan

hapis cezası ile mahkum edilen sanık Erhan hakkında TCY.nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu hususun, hapis cezası ile hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş oldukları sanık Aydın için suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, sanık Erhan içinse iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hapis cezası ile mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık E.. C.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Hapis cezası ile mahkum edilen sanık hakkında TCY.nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu hususun, hapis cezası ile hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki Olay Yeri İnceleme Raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın yakınana ait iş yerinin giriş kapısının üzerine çengelle asılı bulunan demir parmaklığın sol tarafını esneterek ve alüminyum olan giriş kapısının alt bölümünü elindeki aletlerle kırmak suretiyle açarak içeri girdiğinin anlaşılması karşısında; suçun anahtarla ya da diğer bir aletin anahtar gibi kullanılarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı ve eylemin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,