Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/4197 K.2013/6638

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde gösterilmeyen hak yoksunluğunun, infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nun 53/1. maddesi uygulanırken, (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden, sanığın hapis cezasının infazı süresince TCK.nun 53/1-(a), (b), (d) ve (e) maddesindeki haklardan mahrumiyetine, (c) bendindeki haklardan ise koşulu salıverilme tarihine kadar mahrumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''Sanığın TCK.nun 53/1. maddesinin a, b, d ve e bentlerinde belirtilen haklarından hapis cezasının infazı süresince yoksun bırakılmasına, 53/1-c maddesindeki haklarından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, ''5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından;