Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5043 K.2013/9913

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozmak suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda 22.12.2009 tarih ve 2009/66-1582 sayılı kararla her iki suçtan beraat kararı verildiği, bu kararın katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2012 tarihli ilamıyla,

elektrik enerjisi hırsızlığı suçu yönünden 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için dosyanın iadesine karar verildiği, mahkemenin iadeden sonra elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraatine, mühür bozmak suçundan ise ilk beraat kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay ilgili Ceza Dairesine tekrar gönderilmesine karar verildiği,

katılan kurum vekilinin son hükmü elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hüküm yönünden süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında mühür bozmak suçundan kurulan 22.12.2009 tarihli beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin 12.01.2010 tarihli dilekçeyle yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince; öncelikle, sanığa "süresi içinde doğan zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği hususuna" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,