Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5048 K.2013/8311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ...’ın yakınan ...’e karşı işyeri dokunulmazlığını bozma ile mala zarar verme ve sanıklar ..., ..., ...’nın, yakınanlar ..., ..., ...’a karşı mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dâhil adli para cezalarının mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ...’ın yakınan ... ve ...’a karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ...’ın yakınanlar ..., ... ve ...’a karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında yakınanlar ..., ..., ...’a yönelik hırsızlık suçlarında belirlenen 2 yıl 3 ay hapis cezalarında, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün yerine 1 yıl 10 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında yakınanlar ..., ..., ...’a yönelik hırsızlık suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezalarında, aynı yasanın 62. maddesine göre 1/ 6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak hapis cezalarının 1 yıl 10 ay 15 güne indirilerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık ... hakkında, yakınanlar ... ile eşi ...’a ’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, yakınan ...’e karşı hırsızlık, sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı hırsızlık ,sanık ... hakkında yakınanlar ..., ... ve ...’a karşı konut dokunulmazlığını bozma ve sanıklar ...,... ile ... hakkında yakınanlar ..., ..., ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Sanıklar ... ile ...’in yakınanlar ..., ..., ...’a karşı işlenen konut dokunulmazlığını bozma suçlarına katıldığına ilişkin sanık ...’ın soyut suç atması dışında kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar ..., ... ve ...’ın yakınanlar ..., ..., ...’a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte gerçekleştirdiği kabul edilerek, bu suç için kurulan hükümlerde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca cezada arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

2-Sanıklar ... ile ...’in; atılı suçları işlemediklerini savunmaları, sanık ...’ın 03.03.2008 tarihinden sonra duruşmalardaki savunmalarında, ... ile ...’in atılı suçları işlemedikleri halde onlar hakkında suç isnadında bulunduğunu anlatması ve sanıkların atılı suçları işlediğine ilişkin, olay yeri inceleme raporları ile parmak izi inceleme raporlarında ve dosya kapsamındaki diğer belge ve beyanlarda bir delilin bulunmamış olması karşısında;

sanıkların yüklenen suçları işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksine, diğer sanık ...’ın soyut suç atma biçimindeki anlatımları dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde sanıklar ... ile ...’in atılı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,