Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5088 K.2013/11988

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçunun, suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu husustaki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226/2.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

3- Sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği tarih itibariyle, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,