Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5515 K.2013/27900

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

15.02.2007 tarihli iddianame kapsamı ve içeriğine göre sanığa atılı eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında, sevk maddesi olarak aynı yasanın 141/1-b maddesi gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki (1) no’lu bozma düşüncesine, olay tutanakları,müşteki ifadesi ve sanık savunmasına göre sanığın atılı hırsızlığa teşebbüs suçunu gece vakti gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki (2) no’lu bozma düşüncesine, iştirak edilmemiştir.