Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5547 K.2013/29793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanığa yüklenen ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasanın 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü,

yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “suçun işlenmesindeki özellikler” değerlendirilerek alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılıp 180 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

2-) Katılanın evinden çalınan eşyalardan yalnız Vestel marka dizüstü bilgisayarın sanığa ait evde yapılan aramada bulunup katılana iade edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen suç eşyasının kabul edilmesi suçu kapsamı dışında kalan zarardan sanığın sorumlu tutulamayacağı gözetilerek,

adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından ibaret kesin nitelikte olmayan dolayısıyla engel hükümlülüğü bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesnin uygulanmasına karar verilen ve kişiliği olumlu değerlendirilerek aynı yasanın 50. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın kişiliği bu kez olumsuz değerlendirilerek hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçeler arasında çelişki yaratılması,