Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5981 K.2013/28195

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanıkların hırsızlık suçu işlemek kastı ile mağdurenin kasiyer olarak çalıştığı markete girmeleri sanık Ü.. S..’ nın üç lira tutarında çilek alıp kasiyere 100 TL uzatması, daha sonra bozuk para vereceğini söyleyerek bu parayı tekrar alması, daha sonra bozuk para çıkmadı siz o parayı bozun demesi üzerine diğer sanık M.. S..’ nın bende üç lira bozuk var diyerek mağdureye vermesi, sanık Ü.. S..’ nın daha önce almış olmasına rağmen verdiği paranın üstünü istemesi, sanık M.. S..’nın da para üstünü vermediğini söyleyerek mağdureyi yanıltmak suretiyle doksan yedi lira paranın çalınması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması.

2-) Sanıkların 04.07.2011 tarihinde istinabe suretiyle Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunmalarında, “karakolda söz konusu parayı iade ettiklerini ancak polislerin almadığını zararı karşılamak istediklerini” savunmaları, Mahkemenin 16.09.2011 tarihli oturumda mağdurenin zararının adına Adapazarı Merkez Postanesine gönderilerek makbuzun mahkemeye gönderilmesi hususunda Kocaeli Asliye Ceza Mahkemesine talimat yazılması,

ancak sanıklara yöntemine uygun biçimde bildirimde bulunulmaması karşısında, sanıklara mağdurenin zarar miktarını ödemeleri hususunda yöntemince bildirimde bulunulup makul bir süre tanınarak gerektiğinde ödemeyeri de belirlenmek suretiyle tazmin imkanı tanınarak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’ nun 168. Maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,