Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/6219 K.2013/27590

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında,belediyeye ait kongre ve spor merkezi binasının eklentisi niteliğindeki bahçesinden, bu bahçenin elektrik tadilatı için kullanılmak üzere bırakılan elektrik kablosunun çalınması şeklindeki eylemin, TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılmışsa da, her iki maddede öngörülen ceza sürelerinin aynı olması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, katılana ait elektrik kablolarını çalıp zilyetliğine geçirdikten sonra,hurdacıya satabilmek için bakır kısımlarını açığa çıkarmak amacıyla elektrik kablolarını yakmak şeklinde gelişen eylemin bütün

halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, katılanın fiili kullanımından çıkan ve artık suça sürüklenen çocuğun hakimiyetinde bulunan eşya üzerinde gerçekleştirilen zarar verme niteliğindeki eylemlerin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,