Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/6539 K.2014/2307

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte önceden fikir ve eylem birliği içinde yakınanın evine girip suça konu eşyaları çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanıkların, suç tarihinde gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden dolayı temel cezaların alt sınırdan tayin edilmesine karşın, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan artırım yapılması,