Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/7271 K.2013/6768

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusunun yapıldığı talimat mahkemesince 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca atanan müdafiiye tebliğ olunduğu için geçersiz olması nedeniyle, sanığın 22/11/2010 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu husustaki temyiz isteminin reddine dair düşünceye katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığı belirtilmeyip, hükmün infazına başlandıktan sonra Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2009 tarihli yazısı üzerine mahkemece sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın Ankara 15.Asliye Ceza mahkemesinin 2005/789-949 esas, karar sayılı kararı olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği,

ancak, tekekküre esas alındığı bildirilen Ankara 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/789-949 esas, karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek önceki ilamlarının tamamının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösteren onaylı örnekleri getirtilerek tekerrüre esas teşkil edip etmediğinin araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, 3-Ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı davranılması,