Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/7317 K.2013/11642

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 31/2, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık suçundan hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-)Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde yakınanın yüklenen kalkışma aşamasında kalan hırsızlık suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı ve adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında,

5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “suça sürüklenen çocukların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“yakınanın zararının giderilmemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,