Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/7358 K.2014/696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 20.12.2011 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 23.01.2012 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanığın mağdura hitaben kendisinde, ailesinde ve evinde büyü olduğunu söyleyerek, bu büyüyü bozma bahanesiyle bir mendil içerisine koydurup evin diğer odasına mağdur tarafından kendi rızasıyla altınları bıraktırdığı, mağdura kapıyı kilitlettirdiği ve anahtarı mağdurun rızasıyla aldığı, mağdur ve tanıklarla birlikte köy meydanına doğru gittikleri, farklı yönlerden eve döneceklerini ve döndüklerinde büyünün bozulacağını söylediği, mağdurun eve döndüğünde sanığın gelmediğini görünce şüphelenip altınların bulunduğu oda kapısını zorlayarak açtığında sanığın altınları alıp kaçtığını anladığı olayda;

sanığın suça konu altınları koyup kapısını kilitlediklerini odanın anahtarını alıp daha sonra bu anahtar ile odayı açılıp altınları aldığı belli olmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-d. maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,