Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/7821 K.2013/30479

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltmaya neden olunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun 10.02.2012 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü suça sürüklenen çocuğun, mağdurun elindeki paraları alıp kaçmasından sonra, mağdurun o sırada devriye görevini yapan polislere ihbarda bulunduğunun ve polislerin mağdurun bildirdiği istikamette yaptıkları araştırma neticesinde, suça sürüklenen çocuğu yakaladıklarının anlaşılması karşısında, takipte kesinti olduğu bu nedenle suçun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinden önce, 01.03.2008 tarihli ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 106.maddesi 4.fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin,suça sürüklenen çocuk tarafından adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

./..

-2-

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI