Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/8277 K.2013/30799

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılana ait aracın kontak anahtarının 28/10/2008 tarihinde, katılanın çalıştığı işyerine ait güvenlik kulübesinden alınarak aracın çalındıktan yaklaşık 1,5 yıl sonra 16/03/2010'da Kocaeli'nde sanığın işyerinin önünde park halinde bulunduğu olayda,kontak anahtarının çalındığı kulübede parmak izi bulunamadığına dair, 28/10/2008 tarihli olay yeri inceleme tutanağı,sanığın savunmasında suça konu aracı 1,5-2 aydır kullandığını,

Zaman isimli soyismini bilmediği galericilik yapan şahsın kendisine geçici olarak bıraktığını,kullandığı cep telefonu numarasını bildirerek buradan kendisine ulaşılabileceğini belirttiği,söz konusu cep telefonu numarasınında S.. Ş.. adına kayıtlı olduğunun tespit edilmesi karşısında. S..

Ş.. isimli şahsın tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak Zaman isimli galericilik yapan kişinin tespiti ile sanığa suça konu aracı geçici olarak verip vermediği sorulduktan sonra ulaşılacak sonuca göre mevcut delil durumuna göre eylemin 5237 sayılı TCK.nun 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması, kabul edilmesi suçu kapsamında kalıp kalmadığıda değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması;

2- Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Kocaeli Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/366 Esas-2007/507 Karar sayılı ilamıyla tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 Sayılı TCK.nun 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,