Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/8691 K.2013/11570

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse adreste bulunmaz ise tebliğin, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılması gerektiği halde; aynı konutta oturmayıp sanığın komşusu olan H. D. imzasına 05.06.2007 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine 21.04.2010 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin yasal süresinde olduğu belirlenerek, sanığın eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın gece vakti sayılan zaman dilimi içinde yakınana ait evin balkonuna şahsi çeviklikle tırmanmak suretiyle eve girip gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında aynı kanunun 116/1-4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturacağı gözetilerek,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522 (pek hafif), maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 116/1-4. maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan kanun belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken 765 Sayılı TCK'nun göre uygulama yapılarak verilmesii gereken ceza hesaplanmadan 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,