Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9124 K.2013/13273

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-O yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarını incelenmesinde,

1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra hükmü temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ...'in haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mahkemece sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde, sanıkların suça konu cüzdan içerisinde bulunan çeki ödeme için bankaya ibraz edip bedelini tahsil etmeleri nedeniyle hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa ve dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıkların aşamalarda atılı hırsızlık suçlamasını kabul etmemesi, suça konu cüzdanın sanık ... tarafından sokakta bulunduğu yönündeki savunmaları, müştekinin cüzdanın çalındığını fark etmediğine ilişkin beyanı ayrıca yüklenen hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin 5237 sayılı TCK'nun 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş ya da hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturup oluşturmayacağı husus tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Katılanın kırtasiyecilik yaptığı işyerinden kısa bir süreliğine yan komşusuna gitmek için kapıyı kilitlemeden ayrıldığı sırada, sanıkların açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği müştekiye ait iş yerine girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,