Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9347 K.2014/2223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Yokluğunda verilip kendisine 14.11.2011 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 23.05.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

2- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyizi itiraz niteliğinde kabul edilerek gereğinin merciince yapıldığı ve sanık ... hakkındaki davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça konu seranın mağdurun evinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı ve sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyup uymadığı belirlenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.