Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9642 K.2014/1222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmünün failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlemesi halinde uygulanabilen bir yasa normu olduğu;

somut olayda sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde, hırsızlık amacıyla müştekiye ait işyerine girmek için işyeri kapısını zorladığını ve tornivada ile kapıyı açmaya çalıştığını ancak kapıyı açamayınca olay yerinden ayrıldığını beyan ettiği, yargılama aşamasında mahkemece alınan savunmasında, müştekinin işyerinde hırsızlık yapmaya karar verdiğini,

tornavida ile kapıyı zorladığını ancak kapının açılmadığını beyan ettiği yine 16/01/2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda " işyerinin aliüminyum doğrama giriş kapısını kilit kısmında sert cisimle zorlama izlerinin olduğu kilit sisteminin çalışır vaziyette sağlam olduğunun" belirtildiği, CD izleme tutanağının içeriğinden de sanığın 1 dakika boyunca kapıyı açmaya çalıştığının anlaşıldığı,

tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın olay tarihinde müştekiye ait işyerinin kapısını zorlayarak ve tornivada ile açmaya çalışarak hırsızlık amacıyla işyerine girmeye çalıştığı ancak kapı kilidini açamadığından dolayı eylemini tamamlamadan olay yerinden uzaklaştığı ve sanığın, bu şekilde gelişen eyleminden gönüllü olarak vazgeçtiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla,

sanığın üzerine atılı ve sübut bulan hırsızlığa teşebbüs eyleminden mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde "sanığın gönüllü vazgeçme nedeniyle eyleminin mala zarar verme niteliğinde olması ve müştekinin şikayetçi olmaması nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine" karar verilmesi,