Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9809 K.2013/16004

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında verilen kararın temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen, aynı kanunun 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yaplmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen, aynı kanunun 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

b-Dosya içeriğinden,anlatımlardan ve polis tarafından düzenlenen 08/03/2009 tarihli tutanaklardan anlaşılacağı üzere, sanığın yakalanmasından sonra, suça konu aracı terk ettikleri yeri rızasıyla tereddütsüz göstermek suretiyle aracın şikayetçiye iadesini sağladığı, ancak araçta oluşan zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında, şikayetçiye kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra, sonucuna göre 5237 Sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,