Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/10008 K.2015/11171

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde müştekinin evine mutfak kapısından girip 2 adet cep telefonu, kaban, 200 TL para, evin anahtarı ve araç kontak anahtar ile birlikte evin önünde park halinde bulunan aracı çalması şeklindeki eyleminin, bina dahilinde hırsızlık ve haksız yere elde bulundurulan anahtar ile araç hırsızlığı suçlarını oluşturduğu gözetilerek, sanığın tek ve ağır olan 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi uyarınca haksız yere ele geçirilen anahtar ile hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken iki ayrı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığa atılı suçların geceleyin işlendiğini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143, konut dokunulmazlığını bozmak suçundan ise 116/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu, suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu halde, 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,