Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/10069 K.2015/11918

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk A.. U.. hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmü kapsamadığı, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık K.. G.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

TCK'nın 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106-108. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında, adli para cezasından ibaret sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk A.. U.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 35. maddesinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmadan, yaptırılmamasına ilişkin olarak gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1 nolu) bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk A.. U.. hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasında hesap hatası yapılarak hapis cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 1 yıl 1 ay 9 gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle aynı Kanun maddesinin (4.) fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarıyla tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Sanığın kasten hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK 53/1-a,b,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan cezasının infazı tamamlanıncaya c bendinde belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıvermeye kadar mahrumiyetine;” biçimindeki bölümün çıkarılmasına ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık K.. G.. hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

TCK'nın 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106-108. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında, adli para cezasından ibaret sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa hapis cezasıyla birlikte verilen gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uygulanarak adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,