Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/10070 K.2015/13250

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 5237 sayılı TCK'nın 31.maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, bu yaş gurubunda olan çocuklara sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanıklar ile birlikte suça konu güvercinleri çaldıktan sonra o sırada devriye görevini yapan polisler tarafından, şüphe üzerine olay yerinden iki km ileride temyiz dışı sanıklar ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında, takipte kesinti olduğu gözetilmeden , suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Tutanak tanıklarının 02/05/2008 tarihli oturumdaki beyanlarından, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı diğer sanıkların kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında, mağdurun müracaatı olmadan suça konu güvercini çaldıkları yeri gösterdiklerinin ve ele geçen güvercinlerin dava açılmadan mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışılmaması,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağının gözetilmemesi,