Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/1073 K.2014/17040

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 09.02.2008 tarihli iddianame ile TCK'nın 142/1-f ve 203/1.maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda yapılan kovuşturmada; sanığın her iki suçtan da beraatine dair verilen 11.06.2009 tarih, 86-597 sayılı kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 25.07.2012 tarih, 2011/20659 esas-2012/26980 karar sayılı ilamı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun uyarınca sadece karşılıksız yararlanma suçu yönünden yeniden değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın mahalline iade edilmesinden sonra mahkemenin karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından açılan davaları tefrik ederek 01.02.2013 tarih, 662-100 sayılı karar ile mühür bozma suçundan yine beraat kararı verdiği ve bu kararında katılan vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakta ise de;

Dairemizin iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçuna yönelik olup 11.06.2009 tarih, 86-597 sayılı karara yönelik temyiz istemi geçerli olduğu halde iade kararı üzerine sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 01.02.2013 tarih,662-100 sayılı beraat kararı hukuken geçersiz olduğundan kaldırılarak 11.06.2009 tarih, 86-597 sayılı karara yönelik yapılan incelemede;