Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/10816 K.2015/11748

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Kabule göre, suça konu telefonu sanığın bulduğuna dair delil bulunmadığı gibi soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan ve 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu nedeniyle müşteki şikayetçi olmadığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde müşteki, kardeşi tanık Zeliha ile parktaki bankta otururlarken arkalarında bulunan sanığın yanında bulunan tanık F..

K..'ın “Emre” diye bağırması üzerine müştekinin dönüp baktığı ve sanığı, yerden bir şey alırken gördüğü, pantolon cebini kontrol ettiğinde cep telefonunun olmadığını anlaması üzerine sanığın yanına giderek cep telefonu istediği, sanığın cep telefonunu kendisinin almadığını söylediği, olay yerine gelen polislerin sanıktan olayı sorduklarında müştekinin cep telefonunu kendisinin almadığını belirttiği bu sırada sanığın yanındaki tanık F.. K..'ın, sanığın 2001 doğumlu oğlu M..

Y..'a sorduğunda, telefonu kendisinin parkta bulduğunu ve sakladığını söyleyip sakladığı yeri göstererek müştekiye iadesinin sağlandığı olayda sanığın atılı suçu işlediğine dair iddia dışında her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,