KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/10991 E., 2015/1684 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/240569
- Mahkemesi
- Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/05/2013
- Numarası
- 2012/545 (E) ve 2013/306 (K
- Suçlar
- Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Kaçak elektrik kullanma tespit tutanağının düzenlendiği yerin aboneliğinin sanık M.. B.. adına olması, sanığın savunmasında da 2011 yılı Kasım ayında cezaevinden çıktıktan sonra eşinden ayrıldığı için Edirne’de yaşadığını ve söz konusu evde ayrıldığı eşi ile çocuklarının oturduğunu beyan etmesine göre, sanığın ayıldığını belirttiği eşi ve çocuklarının kimliklerinin tespiti ile ifadelerinin alınarak, sanığın suç tarihinde suça konu tutanağın düzenlendiği evde oturduğu ya da evin elektrik işleri ile ilgilendiğinin tespit edilmesi halinde,
02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek;
dosya içerisindeki bilirkişi raporunda normal tarife üzerinden hesaplanan kaçak elektrik bedeli esas alınmak suretiyle katılan kurumun zararını makul bir süre içerisinde giderme imkanı tanınıp, “şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre, sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından bir karar
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/10991, K. 2015/1684, 4 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama