Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11080 K.2015/12815

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, mağdur hazırlık aşamasında olay günü saat 21.40 sıralarında cadde üzerinde yürürken pantolonun sağ cebinde bir el hissettiğini cebinden 1.500TL para çalındığını şahsı bir müddet kovaladığını yakalamayamadığını, çevrede bulunan çocukların kaçan şahsın Ömer olduğunu söylediklerini şahsı gördüğü için teşhis edebileceğini beyan etmesi üzerine, 07.09.2012 tarihli fotoğraf teşhis tutanak içeriğine göre mağdurun suçlulular albümünden sanığı teşhis ettiği belirtilmiş, 25.09.2012 tarihli canlı teşhis tutanak içeriğine göre de mağdurun sanığı kesin ve net teşhis ettiği belirtilmiş ise de;

mağdur mahkeme aşamasında sanığın yüzünü görmediğini ancak emniyette gördüğünü söylediğini, çevrede bulunan çocukların sanık olabileceğini kendisine söylediklerini, polisin sanığı çağırıp "bak bu şahıs mı" diye sorması üzerine "benziyor" diye söylediğini, polisin kesin olarak evet ya da hayır diye cevap vermesini istemesi üzerine sanığın olduğunu söylediğini, eve gidince pişman olduğunu beyan etmesi,

sanığın tüm aşamalarda hırsızlık suçunu işlemediğini savunması karşısında sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair mağdurun çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,