Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11325 K.2015/12917

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c ve 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu haktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sabah saatlerinde müştekilerin evine, kapı zincirini kırarak girip 5 adet cep telefonu çaldığı, müştekilerden Fatma'nın ses üzerine uyanıp sanığı görmesi üzerine sanığın çaldığı telefonlarla birlikte kaçtığı, müşteki Ahmet'in kovaladığı ancak yakalayamadığı, polise haber verilmesi üzerine bölgede yapılan çalışmalar sırasında sanığın başka bir sokakta polisleri görünce kaçmaya başladığı ve kovalamaca sonucu yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 1 yıl 6 ay hapis yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,