KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/11729 E., 2015/12581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/30513
- Mahkemesi
- Malatya Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/12/2012
- Numarası
- 2012/248 (E) ve 2012/438 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiisinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın; mağdurun oturduğu apartmana girip, daire kapısının kilitlerini zorlayarak açmaya çalıştığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozma suçu tamamlandığı halde, TCK'nın 35. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 7,00 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/11729, K. 2015/12581, 17 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama