Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12069 K.2015/2627

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılan vekilinin mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/07/2012 tarihli dosyanın mahkemesine iade edilmesine dair kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, iade sonrası mühür bozma suçundan verilen karar yok hükmünde olduğundan katılan vekilinin hukuken geçersiz olan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin 22/07/2011 tarihli temyiz isteminin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olması nedeniyle, hükmü temyiz etmekte sanığın hukuki yararı bulunduğu belirlenerek, mühür bozma suçundan kurulan 21/07/2011 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 1.320.00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,