Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12222 K.2014/13263

Kaçak elektrik kullanmak suçundan sanık S..

T..’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 49l/ilk, 80, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri uyarınca 1.526.490.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanun gereğince cezasının ertelenmesine dair FATİH (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/06/2004 tarihli ve 2003/615 esas, 2004/866 sayılı kararı sonrası, sanığın deneme süresi içerisinde 25/12/2006 tarihinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle 05/06/2013 tarihinde yapılan ihbar üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı eylemin hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1 maddesine tekabül ettiği,

söz konusu maddenin öngördüğü cezanın üst sınırının 3 yıl olduğu ve asliye ceza mahkemesinin görev alanına girdiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3 vd. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İstanbul nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/06/2013 tarihli ve 2013/582-879 sayılı kararını müteakip,

İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin de 17/09/2013 tarihli ve 2013/437-490 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince verilen İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/11/2013 tarihli ve 2013/1203 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/01/2014 gün ve 2013/2413/7299 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2014 gün ve 2014/51210 sayılı tebliğnamesiyle dairemize

gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık S..

T..'ın üzerine atılı kaçak elektrik kullanma eyleminin hükümden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 02/07/2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'un 83. maddesi ile değişik 163/3 maddesinde "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme ile hüküm altına alınan "karşılıksız yararlanma" suçunu oluşturduğu,

bu maddede öngörülen ceza miktarının üst sınırının 3 yıl olması nedeniyle, davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesi uyarınca verilecek olan aynen infaz kararı, olağan koşullarda yeni bir yargılama yapılmasını gerektirmemekle birlikte, hükümlünün erteli cezasının elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Yasanın Geçici 2. maddesinin 2.fıkrası uyarınca uyarlama yapıldıktan sonra aynen infaz kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekeceğinden,

anılan yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı Yasanın 163/3.maddesi kapsamına alınan suçun, üç yıla kadar hapis cezası gerektirdiği dikkate alınarak, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11.maddeleri uyarınca yargılamanın Asliye Ceza Mahkemesinin görev alanına girdiğinin ve görev uyuşmazlığının İstanbul 20.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (İSTANBUL) 21.Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 21.11.2013 gün ve 2013/1203 sayılı kararın,