Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12230 K.2014/9764

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nin, hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50/1-c. maddesi gereğince en az 2 yıl süre ile spor eğitimi görme tedbirini çevrilmesine, mala zarar verme suçu bakımından ise ve 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suçtan verilen cezaların aynı Kanun'un 51. maddesine göre ertelenmesine dair ....

2. Çocuk Mahkemesinin 31/05/2011 tarihli ve 2010/297 esas, 2011/332 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.02.2014 gün ve 2014/2966/9481 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 gün ve 2014/63434 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Hırsızlık suçundan verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Kanun'un 50/1-c. maddesi gereğince seçenek tedbire çevrildiği halde aynı Kanun'un 51. maddesine göre ertelenmesine de karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun sonradan yeni bir suç işlemesi üzerine 06/01/2014 tarihli ek karar ile tedbirin aynen infazına karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre ertelemenin sadece hapis cezaları için uygulanabileceği, hapis cezasının aynı Kanun'un 50. maddesine göre seçenek tedbire çevrilmesi halinde seçenek tedbirin ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinden önce sabıkası bulunmadığı cihetle, mala zarar suçu yönünden verilen kısa süreli hapis cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince seçenek tedbire çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde,

3- Mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince temel ceza olarak belirlenen 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un; 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapıldığında 2 ay 20 gün hapis cezasına ve 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapıldığında ise 2 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- (1) no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezası, aynı yasanın 50/1-c maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrildiği halde erteleme hükmü uygulanırken “her iki suçtan” şeklindeki ifade ile hırsızlık suçundan hükmolunan seçenek yaptırımın da ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle (1) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (....) 2.Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen, 31.05.2011 gün ve 2010/297, 2011/332 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- (2) ve (3) no'lu kanun yararına bozma istemlerine gelince;

Mala zarar verme suçundan TCK.nun 151/1.maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasında aynı yasanın 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ile 2 ay 20 gün yerine, 3 ay 10 gün, TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile de 2 ay 6 gün yerine, 2 ay 23 gün olarak fazla hapis cezasına hükmolunması ve sanığın fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmayıp, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle TCK.nun 50.maddesinin 3.fıkrası uyarınca,

aynı maddenin 1.fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedenleriyle 2 ve 3 no'lu kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden, (.....) 2.Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen, 31.05.2011 gün ve 2010/297, 2011/332 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;