Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12243 K.2014/10986

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezası ertelenmediğinden,tebliğnamenin erteleme nedeniyle TCK.nun 51/3. maddesine aykırı olarak denetim süresi belirlendiğine yönelik bozma görüşü benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Suçtan doğan zarar giderilmediğinden,suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanaklı görülmediğinden tebliğnamenin bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken,TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca,denetim süresinin alt sınırının hükmolunan hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 1 yıl 1 ay 10 gün süreli hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, denetim süresinin 1 yıl 1 ay 10 güne çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan davanın düşürülmesine ilişkin kararlara yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1--5237 sayılı TCK.nun 142/4. maddesi uyarınca ,hırsızlık suçunu işlemek amacıyla gerçekleştirilen mala zarar verme suçlarının soruşturulma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden,yakınanın kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle,suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, yakınanın yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan oluşan bir zararının bulunmadığı ;

adli sicil kaydına göre sabıkasız konumda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“yakınanın zararı karşılanmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,