Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12244 K.2014/13550

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın ... kimliğini kullanarak gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahallinde gerekçeli karar başlığına eklenmesi ve bu sürelerin cezasından mahsubunun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın, haklarında kurulan mahkumiyet hükmü daha önce kesinleşen diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte 29/01/2005 tarihinde, gündüz vakti yakınana ait evin bilirkişi raporuna göre muhkem olan kapı kilidini kırmak suretiyle kapıyı açıp içeri girdiği ve suça konu pek hafif değerde olan eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında;

eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/son, 522 (pek hafif) maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, şikayetin devam etmesi nedeniyle, aynı Kanunun 151/1 maddesine uyan mala zarar verme ve 116/1, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi,

bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142-2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ayrıca mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından da ceza verilmesi gerektiği gerekçesiyle ve 765 sayılı TCK'nın 493/son maddesi yerine, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca hüküm kurulması yasaya aykırı ise de.

765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmakla ve karşı temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.