Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12250 K.2015/11433

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık M.. Ç..'ın, C.savcılığında alınan beyanında, M.. K.. ve diğer sanık Cemal ile gezerken, Cemal'in, “bu motosikleti alalım” dediğini, kendisinin de kabul etmeyip, yolun karşısına geçtiğini, Cemal'in motosikleti bulunduğu yerden alıp, çalıştırdığını ve binerek gittiğini, daha sonra kendisine sattığını savunması, tanık M.. K..'nın, soruşturma sırasında bu savunmayı doğrulaması karşısında, hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği yönünde mahkumiyetine yeterli kanıt bulunmayan ve ertesi gün bu motosikleti diğer sanıktan alıp kullandığını belirten suça sürüklenen çocuk M.. Ç..'ın, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu kapsamında kalan eyleminden dolayı hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kilitli olarak park halinde bulunan motosikletin çalınması eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

3- Temel cezalar alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı yasanın 143. maddesi uyarınca artırımın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda yapılması,

4- Fiili işledikleri sırada 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK.nun 31/2. maddesi uyarınca fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hakkında uzman hekim raporu aldırılmayıp, sosyal inceleme raporları ile yetinilmesi,

5- 5271 sayılı CMK'nun 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiler için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,