Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12310 K.2015/12946

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Şikayetçi soruşturma evresinde iş yerini 01.00'da kapattığını ve iş yerinin üzerinde oturan komşusu Şahin'in saat 05.30 sıraları telefonla kendisini arayarak iş yerine hırsız girdiğini ve olay yerinde polisler olduğunu bildirdiğini beyan ettiği, sanık ise parmak izinin çıktığı suç konusu yazar kasa çekmecesini iş yeri karşısında dere kenarında sabah 07.30 sıralarında görerek içerisinden 11 TL bozuk para aldığını savunması karşısında, olay günü güneşin 06.32'de doğduğu ve 05.32'den sonra geceden sayılan zaman diliminin sona erdiği gözetilerek,

eylem saatinin kesin olarak tespit edilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tespiti açısından tanık Şahin ile olaya müdahalede bulunan kolluk görevlilerinin beyanlarına başvurulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması,