Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12479 K.2014/14154

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasında, aynı Kanunun 143. maddesine göre 1/6 oranında artırım yapılması sonucu 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 4 ay, bu cezanın da 145. madde uyarınca ½ oranında indirilmesi suretiyle 7 ay yerine 8 ay, devamla 168. maddeye göre 2/3 oranında indirim yapılması sonucu 2 ay 10 gün yerine 2 ay 20 gün, 31/3. madde uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle 1 ay 16 gün yerine 1 ay 23 gün, 62. maddeye göre de 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 ay 8 gün yerine 1 ay 14 gün hapis cezasına, bu cezanın da 50. madde uyarınca günlüğü 20 TL'den 760 TL yerine 880 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “Suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 141/1,145,168/1,31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 ay 14 gün hapis cezasının, 50. madde uyarınca günlüğü 20 TL'den 880 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun,